Yazıklar Olsun

Malum Türkiye son 1-2 haftadır Deniz Baykal'ın veya ona benzeyen birisinin görüntüleri ile çalkalanıyor. Bazı kesimler bu işi CHP'nin organize ettiğini söylerken bazılarıda bu işi AKP'nin yaptığını iddia ediyor. Hatta bu işi bizzat Nesrin Baytok'un planladığını söyleyenleri de duydum.

İsteyen istediğini yapar beni ve hiç kimseyi ilgilendirmez bu. Ama kafama takılan 2-3 nokta var. Onları sizinle paylaşmak isterim.

1. olarak aklıma takılan şey şu. Bir atasözümüz vardır "Yalancının mumu yatsıya kadar yanar." Deniz Baykal gibi önemli bir partinin liderinin böyle bir sorumsuzluğu nasıl gösterdi? Sıradan bir partinin lideri bunu yapsa iğrenç bir durum olurdu. Ama Atatürk'ün bizzat kurduğu partinin lideri bu skandala imza atınca insanın ister istemez midesi bulanıyor. Baykal'ın Kurtlar Vadisinden alıntı olan "Sonunu düşünen kahraman olamaz" saçmalığına inandığını sanmazdım. Ancak bu kasetlerden daha fazla olduğunu duyduğumda artık eminim. Baykal kendi zevki yüzünden Türkiye tarihinin en büyük partisini düşürdüğü bu durum kabul edilemez. Yaptığı bana kalırsa başta Atatürk'e, İsmet İnönü'ye, Bülent Ecevit'e ve Cumhuriyet'in kurulmasında payı olan herkesin anısına çok büyük bir saygısızlıktır. Baykal gibi göz önünde bulunan birisinin böyle bir şey yapmaması gerekirdi. Eğer yaptıysa da bir erkek gibi sorumluluğu kabullenmesi gerekirdi. -Nasıl Adnan Menderes'in boğazına yapışan ben değilim yada Bülent Ersoy'un hakkımda söyledikleri yalan dediği gibi- Korkakça kaçarak, Montaj, Komplo diyerek olayı kapatamazsınız. Eğer kaset gerçekten montaj çıkar ve Baykal aklanırsa kendisinden bizzat özürümü de dilerim. Bu yazıyıda silmem; utanç belgesi olarak saklarım. Kasetin sahte olduğu ispatlanana kadar bence Baykal evinde otursun bu şarkıyı dinlesin.

2. olarak beni endişelendiren şey şu. İngilizce'de "fanboy" olarak geçen, bir şeye karşı körükörüne bağlılık taşıyan kişiler. CHP'yi destekleyen çoğu kişinin sevmediği biriydi Baykal. Evinin önünde açlık eylemi yapılan Baykal. Önyargılar kötüdür. CHP'nin Baykal harici bir lider ile başarısız olucağını düşünüyor olabilirler. Bilemem. Ben doğduğumdan beri Baykal CHP başkanıydı zaten. İstifa eden birisini dönmeye ikna etmeye çalışmak bana kalırsa o kişinin aldığı kararı ciddiye almamaktır. Zaten böyle iğrenç bir şeyin ortaya çıkması yeterince kötüyken. Bu olayın öznesi olan kişiyi CHP'nin başında görmek istemem açıkçası. Aklı başında her vatandaşta benim gibi düşünüyordur "bence." Açıkçası ben Baykal'ın evinin önünde açlık grevi yapanların yada istifa üzerine ağlayan milletvekillerinin samimi olduğunu düşünmüyorum.

Samimiyet olmadan başarıya ulaşılmaz. Bu ülkenin en büyük sorunuda bu zaten. Samimiyet derken " Hacı N'aber" samimiyeti değil. Eskiden anlatırlardı, bu ülkede insanlar camları açık, kapılarını kitlemeden yatarlarmış. Samimiyet olmayan şimdiki zamana bakıyoruz. Her evde Alarm Sistemleri var. Hepimiz kendi duvarlarımızı örüyoruz birbirimize karşı. The Wall albümünü resmen ülke olarak yaşıyoruz. İleride "samimiyet" üzerine bir yazımda olacak.

Beni sinirlendiren şey ise 3. olarak kafamı kurcalayan... Basın. Evet basın. Hayatımda Türk Basını kadar kokuşmuş bir şey daha görmedim. İleride basınmız ile ilgili görüşlerimizide yazacağım. Ama bu olaydaki basının rolüne gelirsek eğer. Evlerimizde Televizyon izlerken dikkatimizi çekmiştir belki. Bir grup Baykal'ı savunurken diğer grup Baykal'a Allah'tan Kitaptan korkmaz diyor. Basında denge yok. Gazeteler, Televizyonlar, Yazarlar... Hepsi belli bir ideolojiyi savunmaktan gözleri kör olmuş. Savundukları kendi fikirleri olsa bişey de söyleyemeyeceğim. Patronlarının -yada daha kötü bir tabirle sahiplerinin- fikirlerini bizlere empoze eden satılık kalemler olduğu sürece bu ülkede Kemal Kılıçdaroğlu'nu da harcarlar senide harcarlar benide harcarlar.

Biz Olayı Yanlış Anladık Sanırım

Bugün aldığım bir haber beni planladığım test çözme eylemini yapmama engel oldu. Myspace va LastFM sayfalarına Türkiye'den erişimin yasaklandığınıı gördüm. Aklıma gelen cümleler "Nasıl ya? Peki Amatör Müzisyenler yada Yuh artık" olmadı. Sonuçta buna alıştık artık. Peki ya bizim tavrımız ne kadar doğru? İlk zamanlar Youtube kapatıldığında verdiğimiz tepkiyi hatırlıyorum. Olağanüstüydü. Sonraları Youtube açıldı kapatıldı yalama oldu. Bizde yaratıcı zekamızı kullanarak kendimize alternatif yollar bulduk. Ktunneller, Youtube Jackerlar, DNSler. Derken biz olayın özünü unuttuk.

İnternet özgürlük demektir. Biz ise olayı yanlış anladık. Sadece kendimize özgür sandık. Bizle aynı fikirde olmayanları teker teker engelledik. Atatürk düşmanı video için koca Youtube'u kapattık. Atatürk düşmanı guruplar olduğu için Geocities'i engellettik. Hakkımızda kötü yazılar yazılmasın diye Blogger'a erişimi kaldırdık. Kala kala gireceğimiz siteler azaldı. 2 güne kadar DNS ayarlarımı değiştirmeden sitemi güncelemek benim için bir hayaldi.

Peki bu konuda ne yapmalı? Yapcak o kadar çok şeyimiz ama bununla paralel olarak o kadar az cesaretimiz var. Türk Halkı maalesef yasaların koyduğu İnternet'in kölesi olmuş durumda. İnternet'i denetlemek zordur. Ama bu nasl bir mantıktır. Myspace'in nasıl bir zararını gördüler aklım almıyor. Korsan müzik deseler sanatçılar kendileri koyuyor şarkılarını siteye. LastFM'de aynı mantık. Eskiden bir reklam vardı hatırlarsınız. İnternet= Superonline diye. Bizde İnternet= Bu Siteye Erişim Mahkeme Kararı ile Engellenmiştir.

Bazen düşünüyorum da Türkiye'de yaşamak kadar saçma bir durum yok. İran'da Twitter'a erişim engellendiğinde şaşırıyordum. Ama maalesef ülkemiz Avrupa'nın İran'ı olma yolunda emin adımlarla ilerliyor. Bizim elimiz kolumuz bağlı olmamasına rağmen öylece oturmayı tercih ediyoruz. Yolumuza bir duvar koyulmuş ve biz duvarın etrafından dolaşıyoruz. Ama farkında değiliz ki bu duvarı yıkmak bizim elimizde.

Özetle; İnternetimizi sevelim koruyalım. Başımızı derde sokmayalım. Ülkemizi sevelim ve saçları kestirelim. Ülkemizin geleceği biziz. Çocuklarımız bize ne der bir düşünün bakalım. "Baba siz ot musunuz? Neden size verilenle yetindiniz?" Ama yok. Biz Olayı Yanlış Anladık.

Üzgün, Masum ve Aç Cem

Harika bir gün değil mi? Cem Garipoğlu yakalandı. Dünyanın en tehlikeli suçlusunu 197 gün sonunda yakalayabildik. Hem de yeni bir suç işlemeye kalkarken… Dünya gerçekten garip bir yer. Buna karşılık Türkiye gerçektende daha garip bir yer. Görende bizi tüm Dünyanın peşinden koştuğu tehlikeli bir suçluyu yakaladı sanacak. Yakaladıkları insan benden 4-5 ay büyük biri. Suçun işlendiği tarihe bakarsak ise tam benle yaşıt olduğunu göreceğiz. Demek ki bende sevgilimi işkence ederek öldürürsem 197 gün boyunca kaçabilirim. Eğer sevgilim olsaydı bu yazıyı görüp benden ayrılmak isterdi. Ama madem ki yok bunları ifade etmekten korkmuyorum pek.

Cem Garipoğlu Bahçelievler’de teslim oldu(!) Demek ki beyefendimiz kaçmaktan sıkılmış ve teslim olmuş artık. Tabii canım buda bir oyundu zaten. Birazdan Michael Jackson’un Thriller klibindeki gibi Münevver’de çıkacak zaten. Beni asıl uyuz eden Cem’in avukatının “sucuk ekmek” ve “çocuk” kelimelerine yaptığı aşırı vurguydu. Eğer bir suç işlersek ve üstüne sucuk ekmek alıp teslim olursak masum oluyoruz. Çok ilginç bir Hukuk anlayışı var ülkemizin. Avukat olmak isteyen ben bile artık şüphe duymaya başladım bu tercihimden. Üstelik suçta ufak bir hırsızlık veya küçük bir şey değil. Kasıtlı olarak, işkence ederek, hunharca genç bir kızın ölümüne sebep olmak. Bu kısım artık insanın midesini bulandırıyor. Bir kısım medya Münevver’in babası Süreyya Karabulut’un kendi içinde dengesinin bozulması ile Cem’i aklamaya çalışıyor. 197 günlük bir ev hapsi yetti bütün olayların unutulmasına. Kim bilir belki 25 sene sonra İstanbul 2.Bölge’den milletvekili olur Cem Garipoğlu. Olmayacak şey değil. Sonuçta o halktan biri. Bakın saçlar 3 numara ve Tarikatçı sakalı bırakmış. Üstelik acıkınca sucuk ekmek alıyor. Kesinlikle bizden biri. Ama ben ona oy vermezdim. Hem Cem isimli elemanları maalesef pek sevmem. Hem medyadaki bazı ünlüler yüzünden, hem Terakkide en sinir olduğum insanın adının Cem olması yüzünden. Aslında Terakkideki Cem’de aynen böyle bir tipti. Kim bilir oda ilerde bir cinayet işler. Küçük dağları kendisi yaratmış sanan, 5. Sınıfın son günü bana gelip bağışlanmak ister misin? İstersen affedilenler listeme girebilirsin diyecek kadar benmerkezci. Herkesi parasıyla yada doğrusunu söylemek gerekirse “Ailesinin kazandığı ve başımızdan git diye ona bolca verdikleri” para ile satın alabileceğini düşünecek kadar züppe.

Çoğu yerde geçiyor. “Türkiye’nin Hukuk bitirme sınavıdır Cem Garipoğlu” diye. Pek inanmıyorum ben bu işe. Cinayet işlendikten sonra hemen yargılanması gerekirdi bence. Bir sürü söylenti çıktı. Yok Ermenistan’da yok Rusya’da yok kimlik değiştirdi. Bakın işte sonuç Valimiz ile aynı semtte oturuyormuş meğerki. Ataköy-Florya.

Buradan sonra yazacaklarım başımı belki belaya sokabilir ama kim takar ki artık. Ben zaten polislerden umudu kesmişim. 2 sene önce evimize bir hırsız geldi. Ve sağ olsun bir sürü değerli eşyalarımızı ve nakit paramızı alıp götürdü. Doğal olarak polisi çağırdık ve 2 kişi geldi. Bir ilgisizlik bir vurdumduymazlık. Herhalde düşündükleri aynen şunlardı: Off yine mi bir iş ya. Bıktım bunlarla uğraşmayı. Prosedür neydi?” Olayın zamanını söylemek isteyen tanıkları bile dinlemeden 20 dakika da çekip gittiler. Alınan parmak izleri sadece bizimdi. Cüzdanımın üstünde büyük ihtimal parmak izleri vardı ama bakmadılar bile. Böyle bir sistemde Cem’in teslim olması inanınki benim aklıma yatıyor. 197 gün kaçmak inanınki zor değil Türk Polisinden. Belki bu yazdığım son yazı olacak. Yarın evimize gelip beni yaka-paça alabilirler içeri. Bilemeyiz tabiî ki.

Konuyu toparlarsak Türkiye en büyük sıkıntısı olan 17 yaşındaki insandan kurtuldu. Ama 29 yıl önce başka bir 17 yaşındaki insanı adam öldürdüğü kesin olmamasına rağmen asmıştı. Bakalım aynı ülke bugün 17 yaşındaki apaçimize ne yapacak? Cem’i ilk gördüğümde aklımda beliren düşünce buydu: “Ulan tipsiz herife bak. Dişinde teller ve olmayan tipi ile benim hayatımda görmediğim kadar kız ile çıkmış gezmiş dolaşmış.” Para sen nelere bedelsin. Cem’e günde 2000 lira veriliyormuş diye bir haber çıkmıştı zamanında. Eğer doğruysa paranın ve inanılmaz şişkin bir egonun nelere yol açtığını umarım görmüşüzdür. Başka Münevverler olmaması için burada en büyük sorumluluk ailelere düşüyor. Çocuklarınıza sahip çıkın ve onların mükemmel olmadıklarını anlamalarını sağlayın. Yoksa zengin insanlar kişisel zevkleri için ekonomik durumu iyi olmayanları avlayıp klasik bir cevap olan “Parasıyla değil mi kardeşim?” demeye başlar.